Stanari Kozarske ulice i brojni sugrađani upozoravaju na ubrzano nestajanje jednog od najstarijih i najprepoznatljivijih drvoreda u gradu. Aleja koja je decenijama krasila ovu saobraćajnicu, a mnogima predstavljala simbol urbanog identiteta Banjaluke, danas je svedena na – kako ogorčeno poručuju mještani – „dolinu panjeva“.
Kozarska ulica, zajedno sa ulicama Skendera Kulenovića, Kralja Petra I Karađorđevića i Dr. Mladena Stojanovića, čini jednu od glavnih saobraćajnih i pješačkih arterija grada. Ovaj pravac ima višestruki istorijski značaj. Još u vrijeme Osmanskog carstva povezivao je tzv. Gornji i Donji Šeher, dok je u 19. vijeku predstavljao ulaz u grad i nadovezivao se na tadašnji „Carski drum“.
Formiranjem nekadašnjeg Poljokanovog parka, gradske vlasti su uredile i aleju koja je vodila do ovog poznatog banjalučkog izletišta. Nakon Drugog svjetskog rata, ulica dobija obostrane trotoare i guste drvorede, jer je služila kao glavni put ka parku za rekreaciju, ali i kao pristupni pravac kampu za omladince iz cijele bivše Jugoslavije koji su učestvovali u radnim akcijama.
Izgradnjom novog šetališta uz rijeku Vrbas, Kozarska ulica dobija dodatnu rekreativnu dimenziju. Brojni građani nakon šetnje uz obalu prelaze preko jednog od mostova, prave krug i vraćaju se prema centru grada upravo ovom ulicom. Zeleni pojas koji je prati godinama je pružao hlad, prijatan ambijent i osjećaj prirodne oaze u urbanom jezgru.
Međutim, posljednjih godina svjedoci smo intenzivne sječe stabala i betoniranja zelenih površina. Prema riječima stanara, pod izgovorom „urbanizacije“ i stvaranja dodatnih parking mjesta, aleja se sistematski uništava. Umjesto gustog drvoreda, ostaju panjevi i betonirane površine.
Građani podsjećaju da zelenilo nije samo estetski ukras, već ključni faktor kvaliteta vazduha, zaštite od ljetnih vrućina i očuvanja urbanog identiteta. Pozivaju nadležne institucije da hitno reaguju, preispitaju planove gradnje i pronađu rješenja koja neće podrazumijevati daljnje uništavanje zelenih površina.
Kozarska ulica je, poručuju njemu stanovnici mnogo više od obične saobraćajnice – ona je dio istorije i identiteta Banjaluke. Hoće li ostati zelena aleja ili postati još jedna betonirana gradska zona, zavisi od odluka koje se donose danas.